'Eigen huis' voor brugklassers

Melanchthon-Schiebroek biedt brugklassers sinds kort een‘eigen huis’ dat ze moet helpen veilig te integreren in hun nieuwe school. Maar het nieuwe ontwerp van OIII architecten heeft bovendien een belangrijke signaalfunctie: architectuur als argument in de strijd om de leerling.

Sprankelend, onderscheidend en duurzaam

Aan tien vingers heeft architect Eric Paardekooper Overman net genoeg als hij de aandachtspunten van zijn bureau OIII opsomt. In willekeurige volgorde: comfort, veiligheid, vertrouwdheid, ruimtelijkheid, overzicht, daglicht, omgeving, schoonheid, gezond binnenklimaat en duurzaamheid.

In het recente project Melanchthon-Schiebroek kon hij al die aspecten goed tot hun recht laten komen. ‘Melanchthon is gevestigd in een heel mooi, net gerenoveerd bakstenen gebouw met prachtige raampartijen’, zegt Paardekooper Overman. ‘Alleen de aula en de aanpalende kleedkamers, die de verbinding vormden tussen het hoofdgebouw en de gymlokalen, waren sterk verouderd.

Het eerste deel van de opdracht luidde: creëer 2.000 vierkante meter ruimte voor de brugklassers. Zij zaten namelijk op een andere plek en de school wilde ze erbij hebben. Vervolgens kwam er een tweede opdracht bij: de vervanging van aula en kleedkamers.

We hebben Melanchthon drie mogelijke oplossingen gepresenteerd. Daarbij hadden we meteen de adviezen van onze interieurarchitect meegenomen. Dat geeft aan een architectonische oplossing van begin af aan een meerwaarde.’

Veilig integreren
De school heeft gekozen voor de optie waarbij de brugklassers een ‘eigen huis’ kregen, met een eigen entree, studie- en overblijfruimte. Deze leerlingen, zo is de redenering, komen net uit het primair onderwijs en zijn erbij gebaat nog even weg te blijven van de grote pubers die er ook rondlopen.

De brugklassers wordt de tijd gegund om als het ware het voortgezet onderwijs in te groeien. Voor de architect was het de uitdaging een vorm te vinden waarin zij veilig konden integreren met de rest van de school. ‘Naast de eigen ruimten hebben we een ‘overloopgebied’ gecreëerd waarin de nieuwe aula zich bevindt als ook de overblijfruimte voor de hogere klassen. Daar  kan dus een zekere integratie ontstaan op het moment dat de brugklassers daarvoor kiezen. Vanuit hun positie op de eerste etage kunnen ze beneden zien hoe de andere leerlingen met elkaar omgaan. Zo raken ze op een comfortabele manier vertrouwd met de omgeving en de mensen.’

Uitstraling
Na de sloop van aula en kleedkamers bleven er twee bakstenen gebouwen over. OIII vond het architectonisch beter om daar niet weer een bakstenen gevel aan toe te voegen. Gekozen is voor een vliesgevel: glas aan de buitenkant en aan de binnenkant een sandwichpaneel met isolatie.

‘De gevel heeft een random-indeling van glasstroken. Van buiten geeft dat het gebouw iets sprankelends, onderscheidends en nieuws. Kijk je van binnen naar buiten, dan krijg je een afwisseling van openheid en beschutting, al naar gelang de grootte van de ramen. Precies conform de eerder geschetste filosofie van veilige integratie.’

Het gebouw heeft met zijn gouden stijlen en violetblauwe glaspanelen een sterke signaalfunctie, het helpt de school zich te profileren. Het geelgoud heeft binnen zijn doorvertaling gekregen, waardoor het interieur een heel zonnig geheel is geworden.

‘Een school kan zich profileren met een mooi nieuw gebouw. De uitstraling ervan is een argument in de strijd om de leerling. Oorspronkelijk had ik het voorstel gedaan om die  glaspanelen antraciet te maken en de stijlen goudachtig, dat is heel sjiek. Maar de welstandscommissie vond dat een beetje te stemmig. Toen hebben een kleur gekozen - violetblauw - die mooi past bij dat goudachtige en iets heel aparts en sprankelends aan het geheel meegeeft. Dat valt op.’

Duurzaamheid en natuurlijke materialen
Omwille van de duurzaamheid koos Paardekooper Overman voor de toepassing van hout, vezelplafonds en Marmoleum. Duurzaam was ook de bouwkundige flexibiliteit en het gezonde binnenklimaat.

‘De school beraadde zich nog op de manier waarop men precies onderwijs wilde geven. Men wilde de mogelijkheid hebben om de indeling te kunnen wijzigen. We hebben ervoor gezorgd dat op elke 2,70 meter wanden kunnen worden geplaatst. En de installatie is erop voorbereid dat de indeling wijzigt. Men kan binnen het gebouw, nu en in de toekomst, dus van alles aanpassen en zelfs later nog gebouwkoeling introduceren.’